Soms gaat een deur dicht.
En eerlijk?
Dat vinden we meestal helemaal niet leuk.
Dus gaan we analyseren.
Waarom is die deur dicht?
Wie heeft hem dichtgedaan?
Kan hij niet toch nog open?
Misschien morgen?
Misschien volgende week?
Voor je het weet ben je meer energie kwijt aan de gesloten deur dan aan je eigen leven.
Ik herken dat.
Soms houden we vast aan iets omdat het vertrouwd is.
Niet omdat het goed voor ons is.
De grootste uitdaging is vaak niet het verlies van de deur.
De grootste uitdaging is accepteren dat het hoofdstuk voorbij is.
Pas dan ontstaat er ruimte om te zien wat er nog meer mogelijk is.
Niet omdat het universum een magisch plan voor je heeft.
Maar omdat je aandacht weer beschikbaar komt voor het leven dat zich nu aandient.
Soms is een gesloten deur gewoon een gesloten deur.
En soms blijkt achteraf dat het precies was wat nodig was.
Niet omdat iemand anders dat besloot.
Maar omdat jij bereid was verder te lopen.
Robert Heiwegen
www.touchofsource.nl